Waarom u grip verliest op uw koppelingen.
En hoe u die terugkrijgt

Steeds meer koppelingen, steeds minder overzicht

Gemeenten werken met een groeiend aantal applicaties die via API’s en ander berichtenverkeer met elkaar verbonden zijn. Nieuwe systemen worden niet meer los toegevoegd, maar maken direct deel uit van een groter geheel. Dat maakt het landschap functioneel krachtiger, maar ook lastiger te beheersen.

Elke wijziging kan gevolgen hebben op meerdere plekken tegelijk. Een update bij een leverancier, een aanpassing in een landelijke voorziening of de aansluiting van een nieuwe ketenpartner lijkt vaak beperkt, maar raakt in de praktijk vaak meerdere koppelingen. De keten is zo sterk als de zwakste schakel. En die schakels nemen in aantal toe.

Wanneer techniek en organisatie elkaar in de weg gaan zitten

Het verlies aan grip zit niet alleen in de techniek. Ook organisatorisch wordt integratiebeheer zwaarder. Koppelingen vragen om afstemming met leveranciers en ketenpartners, overleg over security en zorgvuldige foutanalyses wanneer iets misgaat.

Dat leidt vaak tot versnipperde verantwoordelijkheden en gebrek aan eenduidige regie. Incidenten worden vaak pas opgepakt als ze al impact hebben. Niet omdat mensen hun werk niet goed doen, maar omdat het beheer zo is ingericht. 

De risico’s worden zichtbaar in de dagelijkse praktijk

In de dagelijkse praktijk uit zich dit op herkenbare manieren:

• berichten blijven hangen zonder duidelijke oorzaak;
• foutmeldingen zijn lastig te herleiden;
• incidenten escaleren door gebrek aan overzicht;
• vertragingen raken primaire processen, zoals het sociaal domein of burgerzaken.

Voordat je het weet raakt dit de dienstverlening aan de burger.

Waarom vooral middelgrote en kleine gemeenten grip verliezen

Middelgrote en kleine gemeenten voelen deze druk het sterkst. Zij hebben geen grote integratieteams of aparte ketenregie, terwijl ze wel dezelfde verplichte koppelingen moeten beheren als grotere gemeenten. De complexiteit is vergelijkbaar, maar de beschikbare capaciteit niet.

Daardoor ontstaat een structureel spanningsveld. Integratiebeheer concurreert met andere urgente IT- en informatievraagstukken, prioriteiten verschuiven en structurele borging blijft uit. Daar waar het vangnet klein is, zijn de gevolgen van verstoringen groot.

Hoe Koppelingen as a Service weer rust en grip brengt

Grip ontstaat wanneer integratiebeheer structureel wordt georganiseerd. Met Koppelingen as a Service (KaaS) neemt Solviteers het technische én organisatorische beheer van koppelingen over. Dat zorgt onder meer voor:

• één stabiel, onafhankelijk en Nederlands integratieplatform;
• continue monitoring van berichtenverkeer;
• vaste regie en duidelijke aanspreekpunten;
• de mogelijkheid om klein te beginnen en gecontroleerd uit te breiden.

Het resultaat is een beheersbaar landschap, zonder dat de gemeente zelf een groot specialistisch team hoeft op te bouwen.

Grip is geen luxe, maar een randvoorwaarde

De groei van koppelingen is onvermijdelijk. Grip verliezen is dat niet. Door integratiebeheer anders te organiseren, ontstaat rust, voorspelbaarheid en continuïteit. Juist in een landschap dat steeds complexer wordt.

Benieuwd hoe u die grip kunt terugkrijgen in uw gemeente? We denken graag met u mee. Van eerste verkenning tot structureel beheer.